بازداشت و آزادی یک خواننده سابقا «لس‌آنجلسی» در ایران؛ نامه «حبیب» به فرزندش بعد از آزادی

Habib-Mohebian

تقاطع: حبیب محبیان، خواننده‌ای که بعد از بیش از دو دهه و نیم زندگی در امریکا، از سال ۱۳۸۸ به ایران بازگشته است، پس از بازداشتی چند ساعته در شهر ماسوله در استان گیلان آزاد شد.

آقای محبیان که با نام هنری «حبیب» بین ایرانیان شناخته می‌شود، در یادداشتی که روز جمعه (۲۰ تیر-۱۱ جولای) در وب‌سایت “موسیقی ما” منتشر شده، بازداشت و آزادی خود را «بدون دلیل» خوانده و تاکید کرده که «به زودی و با قدرت تمام از طریق مجامع قضایی پیگیر این موضوع و این اتفاق خواهد بود».

او در شرح ماجرای بازداشت خود خطاب به فرزندش “محمد” نوشته: «نه حکمی و نه حرفی فقط با این جمله پیش آمدند که دستور بازداشت من را دارند. قرار بود در بازداشتگاه نگه‌ام دارند ولی عکس‌العمل تند و شدید من باعث شد سریع‌تر به دادسرا اعزام شوم.»

وی اضافه کرده که بعد از آزادی‌اش «سربازهای وظیفه و افسرها از فرط خوشحالی» عکس و امضا از او گرفته‌اند.

در همین حال، ناصر عاشوری، نماینده فومن و شفت در مجلس شورای اسلامی نیز روز جمعه در توضیح بازداشت “حبیب” به وب‌سایت “انصاف نیوز” گفت که این خواننده در حال ضبط اثر جدید خود بود ولی چون «مجوز» خود را ارائه نکرد و «از خارج آمده بود»، نیروی انتظامی به وی «مشکوک» شد و برای همین او را یک شب به عنوان «میهمان ویژه» نگه داشتند.

به گفته‌ی آقای عاشوری، “حبیب” بعد از تعیین تکلیف از سوی دادسرا در روز بعد، با سند آزاد شد.

پیش‌تر یکی از اعضای گروه سازنده ویدئو برای حبیب محبیان، روز پنج‌شنبه (۱۹تیر) به “موسیقی ما” گفته بود که بازداشت این خواننده “توسط عده‌ای لباس شخصی” صورت گرفته است.

محمد محبیان فرزند “حبیب” نیز که در لس‌آنجلس زندگی می‌کند، در همین روز با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی‌اش نوشت که پدرش «برای تعطیلات» به ماسوله مسافرت کرده بود و بدون این‌که «مشغول هیچ‌گونه فعالیت فرهنگی» باشد، توسط «گروهی که مخفیانه او را ردیابی کرده بودند» دستگیر و به بازداشتگاه انتقال داده شد.

حبیب ۶۲ ساله، در سال ۱۳۸۸ و بعد از نزدیک به ۲۶ سال اقامت امریکا به ایران بازگشت و در پنج سال گذشته در معدود مصاحبه‌های خود سعی کرد تا نظر مساعد مسوولان جمهوری اسلامی را برای ادامه فعالیت‌اش در ایران جلب کند.

وی از جمله در تیرماه ۱۳۸۹ نیز در گفتگو با نشریه‌ی “راه مردم” گفت که بعد از بازگشت به ایران متوجه شده که «حاکمیت نظام با هنر و موسیقی مخالف نیست بلکه با ابتذال و دور شدن از فرهنگ مردم مخالف است».

او از “فشار غربت”، “اصرار خانواده” و هم‌چنین “تهاجم بی‌منطق” دنیا به فرهنگ و به ویژه موسیقی ایرانی به عنوان دلایل بازگشت‌اش به ایران یاد کرده و افزوده بود: «باور کنید ایران به یک قدرت بلامنازع تبدیل شده است. این باعث فخر ایرانیان است.»

این خواننده‌ی سابقا «لس‌آنجلسی» با اشاره شماری از آثارش درباره “رزمندگان”، “امام اول شیعیان”، “عید غدیر” و هم‌چنین “چندین قطعه مذهبی” در سال‌های اقامت در خارج از ایران، اجرای این کار‌ها را صرفا‌ به خاطر “اعتقادات‌اش” توصیف کرده و با تشکر از “لطف مردم و مسوولان” نظام جمهوری اسلامی ابراز امیدواری کرده بود که برای ادامه فعالیت‌اش در ایران با مشکلی مواجه نشود.

حبیب در اواخر سال ۱۳۹۱ در موزیک ویدئوی مشترکی با “سمیر زند” یکی از فرزندان ابوالقاسم خزعلی، “روحانی” تندروی طرفدار رهبر جمهوری اسلامی ظاهر شد.

هرچند که تلاش‌های حبیب برای دریافت مجوز و انتشار آلبوم در ایران در ۵ سال گذشته بی‌نتیجه مانده اما او در اردیبهشت ماه امسال موفق شد مجوز انتشار کتاب برگزیده‌ای از ترانه‌های آثارش را با عنوان “مرد تنهای شب” از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوی اسلامی دریافت کند.

One thought on “بازداشت و آزادی یک خواننده سابقا «لس‌آنجلسی» در ایران؛ نامه «حبیب» به فرزندش بعد از آزادی

نظرتان را بنویسید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: