وضعیت بد جسمی عبدالله مومنی در زندان اوین و مخالفت دادستانی با انتقال وی به بیمارستان

ab_momeni_new2

تقاطع: همسر عبدالله مومنی، سخنگوی در بند سازمان ادوار تحکیم وحدت، از انتقال این زندانی سیاسی به بهداری زندان اوین به دلیل درد شدید کلیه و روده خبر داد و گفت مقامات دادستانی هم‌چنان با صدور مجوز درمان برای وی مخالفت می‌کنند.

فاطمه آدینه‌وند روز دوشنبه ۱۵ مهرماه (۷ اکتبر) در گفتگو با وبسایت “کلمه” گفت: «درپى بى توجهى و مانع‌تراشى مقامات دادستانى تهران نسبت به وضعیت جسمى و درمان آقاى مومنى که منجر به تشدید بیمارى سنگ کلیه وى شده است، شب گذشته (یکشنبه‌شب 14 مهرماه) درد شدید موجب اعزام اورژانسى ایشان به بهدارى زندان اوین شد که تنها اقدام صورت گرفته تزریق چندین مسکن بوده است.»

به گفته خانم آدینه‌وند «بر اثر همین وضع نامناسب جسمى، درحالی‌که اعضاى خانواده روز دوشنبه براى ملاقات به زندان مراجعه کرده بودند، آقای مومنی نتوانست به سالن ملاقات بیاید و با خانواده خود دیدار کند».

وی درباره‌ی روند درمانی عبدالله مومنی نیز به نقل از مسوولان بهدارى زندان گفت که «با توجه به عدم مجوز خروج این زندانى سیاسى از اوین جهت طى مراحل تشخیص و درمان، تزریق مُسَکِن به طور مرتب بایستى ادامه یابد تا دست‌کم درد شدید را قابل تحمل سازد».

همسر این زندانی سیاسی، با بیان اینکه «سال گذشته پزشکان معتمد دادستانى تایید کرده بودند که عبدالله مومنى از سنگ کلیه و نیز ناراحتى روده رنج مى‌برد»، تاکید کرد که «مقامات دادستانى تاکنون با مجوز درمان وى مخالفت کرده‌اند».

خانم آدینه‌وند در پایان خاطرنشان کرد که همسرش تا پیش از زندان سابقه چنین بیماری‌هایی نداشته است و همه‌ی این بیماری‌ها به دوران حبس وی مربوط می‌شود.

عبدالله مومنی در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۸۸، ریاست ستاد شهروند آزاد (حامیان مطالبه‌محور کروبی) را بر عهده داشت و روز ۳۰ خرداد‌‌ همان سال در دفتر این ستاد بازداشت شد. مومنی ابتدا از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی مجموعا به هشت سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در دادگاه تجدیدنظر به ۴ سال و ۱۱ ماه حبس کاهش یافت.

وی تابستان ۸۹ در نامه‌‌ای سرگشاده و تکان‌دهنده خطاب به رهبر جمهوی اسلامی به شرح شکنجه‌هایی پرداخت که از زمان بازداشت بر وی اعمال شده بود و در بخشی از آن نوشت: «بازجویان پس از کتک‌کاری مفصل و تحقیر و توهین، به من گفتند به تو اثبات می‌کنیم که حرام‌زاده و ولد زنا هستی. نتیجه آن فرو کردن سر من در چاه توالت بود، آن‌چنان که کثافت‌های درون توالت به دهان و حلق من وارد و به مرحله خفگی رسیدم.»

آقای مومنی هم‌چنین در بخش دیگری از آن نامه، از تهدید بازجویان به تجاوز جنسی خود خبر داده بود: «بار‌ها به تجاوز و استعمال بطری و شیشه نوشابه و چوب تهدید می‌شدم تا جایی که فی‌المثل بازجوی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی بیان می‌کرد که چوبی را در … استعمال می‌کنیم که صد تا نجار نتواند آن را در بیاورد.»

نظرتان را بنویسید