مرگ افشین اسانلو، فعال کارگری در زندان رجایی‌شهر؛ خانواده اسانلو: افشین سالم بود

afshin-osanlou

تقاطع: افشین اسانلو، فعال کارگری زندانی در ایران، روز پنج‌شنبه (۳۰ خرداد-۲۰ جون) به دلیل سکته‌ی قلبی در زندان رجایی‌شهر کرج درگذشت. در حالی‌که سهراب سلیمانی، مدیر کل زندان‌های استان تهران، از مرگ افشین اسانلو پس از انتقال به بیمارستان «شهید رجایی» کرج خبر داد، خانواده اسانلو می‌گویند که بر اساس پیگیری‌های آن‌ها، افشین اسانلو پیش از انتقال به بیمارستان فوت کرده بود.

افشین اسانلو در آذرماه سال ۸۹ بازداشت و پس از پنج ماه حبس انفرادی در بند ۲۰۹ زندان اوین، به بند ۳۵۰ و پس از مدتی به سالن ۱۲ زندانیان سیاسی بند ۴ زندان رجایی‌شهر در کرج منتقل شد. او یک سال پس از بازداشت، از سوی صلواتی، قاضی شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به ۵ سال حبس محکوم شده بود.

منصور اسانلو، برادر افشین اسانلو و رییس سابق هیات مدیره‌ی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران در ارتباط با مرگ این زندانی سیاسی در صفحه‌ی فیسبوک شخصی‌ خود نوشته که برادرش، حدود سه سال پیش، زمانی  که خود او در زندان بوده، «در قسمت خوابگاه رانندگان ترمینال جنوب دستگیر و به اداره‌ی اطلاعات شهر ری منتقل می‌شود و از آن‌جا او را به بند ۲۰۹ اوین می‌برند و تحت سخت‌ترین شکنجه‌ها قرار می‌دهند تا از او علیه سندیکا و فعالیت‌های سندیکایی اقرار بگیرند. اقرارهایی دال بر هم‌کاری سندیکا با گروه‌های سیاسی و اقدامات غیر قانونی و حتا تهیه اسلحه برای سندیکا یا داشتن نقشه بمب‌گذاری با هم‌کاری عوامل گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی که همه دروغ و واهی؛ و چون او این اتهامات را نمی‌پذیرد زیر فشارهای سخت‌تری قرار می‌گیرد».

خواهر افشین اسانلو نیز در گفتگو با وبسایت جرس، گفته که خبر مرگ برادرش را با دو روز تاخیر (روز شنبه ۱ تیر) به آن‌ها اعلام کردند و این خانواده در شوک به سر می‌برند. او خاطرنشان کرده که پرستار بخشی که افشین اسانلو در آن فوت کرده به او گفته که «افشین را پنج‌شنبه ساعت هشت شب به بیمارستان رجایی منتقل کرده‌اند اما قبلا مرده بوده است اما ما باز دیدیم جوان است و شاید امیدی باشد نزدیک یک ساعت هم برای احیای او تلاش کردیم اما فایده‌ای نداشت».

وی هم‌چنین در پاسخ به این سوال که برادرش سابقه‌ی بیماری قلبی داشته می‌گوید: «افشین سالم بود و هیچ ناراحتی قلبی نداشت. ما وقتی خبر را شنیدیم اصلا باورمان نمی‌شد مگر می‌شود افشین سکته قلبی کند! هفته پیش مادرم یک ملاقات حضوری با افشین داشت و حالش خوب بود. حتی امیدوار بود که صحبت کند و بتواند به مرخصی بیاید.»

حشمت‌الله طبرزدی، فعال سیاسی و هم‌بندی سابق افشین اسانلو که هم‌اکنون در مرخصی به سر می‌برد، با اشاره به اینکه منصور اسانلو در همان سلولی ساکن بود که مدتی پیش از آن، منصور رادپور، دیگر زندانی سیاسی در آن جان باخته بود، نوشته است: «ممکن است پرسیده شود این زندان رجایی‌شهر چگونه جایی است که هر سال چندین نفر در آن گرفتار مرگ خاموش می‌شوند. از دیدگاه من که حدود دو سال و نیم از ۳ سال حبس اخیر را در آن‌جا گذرانده‌ام، محدودیت‌ها و فشارهای گوناگون روحی، عامل اصلی این نوع مرگ‌ها در رجایی‌شهر است. به ویژه در دوره ی اخیر که تلفن و ملاقات حضوری و مرخصی‌ها قطع است و سالن ۱۲ به یک سالن دربسته تبدیل شده، این فشارها افزایش می‌یابد… همین شرایط است که زندانی را در مسیر مرگ تدریجی قرار می‌دهد.»

طبرزدی با تاکید بر اینکه «زندان فوق امنیتی رجایی‌شهر را زندانی با شرایط کاملا غیر انسانی‌تر» از انفرادی‌های امنیتی در اوین یافته که «حتا برای قاتلان نیز محل مناسبی نیست چه رسد برای فعالین سیاسی و کارگری» به دولت جدید توصیه کرده تا «شرایط این زندان را مورد بررسی و تغییر جدی قرار بدهد» و در عین حال از مسوولان قضایی خواسته تا به این سوال پاسخ بدهند که «جرم افشین اسانلو چه بود که به ۵ سال حبس محکوم شده بود!؟»

گفتنی است افشین اسانلو، در مهرماه سال ۹۱، در نامه‌ای سرگشاده به فدراسیون بین‌المللى کارگران حمل و نقل (آ.تى.اف) و سازمان جهانى کار (آ.ال.او) به شرح شکنجه‌هایی پرداخته بود که در طول دوران حبس انفرادی بر او رفته بود. او نوشته بود: «شکنجه‌هایى نظیر زدن کابل به کف پا، وادار کردن به دویدن با همان پاهای زخمى و کابل خورده، بازجویی‌های طولانى‌مدت به مدت هفده-هجده ساعت، فحش‌های رکیک و ضرب و شتمِ این‌جانب به صورت دسته‌جمعى که باعث شکسته شدن چند تا از دنده‌ها و همین‌طور دندان‌هایم شد.»

افشین اسانلو در نامه‌ی خود تاکید کرده بود که «تنها گناهش پیگیری خواسته‌هاى به حقى است که کارگران شرکت واحد به آن واقف شده و آن را مطالبه می‌کنند، که با دستگیرى و زندانى آنها این خواسته‌ها از بین نمی‌رود».

نظرتان را بنویسید