اباذر نوری‌زاد در گفتگو با “تقاطع” از بازسازی فیلم «دزدیده‌شده‌»‌‌اش بعد از سه سال می‌گوید

Abazar-Nourizad

تقاطعیوحنا نجدی: اباذر نوری‌زاد، فرزند محمد نوری‌زاد، روزنامه‌نگار و مستندساز منتقد حکومت ایران، با انتشار ویدئویی از قصد خود برای ساخت فیلمی درباره‌ی پدرش خبر داده است. وی در این ویدئو توضیح داده که سه سال پیش در حالی که در ایران همراه با پدرش مشغول ساخت این فیلم بود، د‌ه‌ها مامور امنیتی با هجوم به محل فیلم‌برداری، «این فیلم را دزدیدند» و از ادامه ساخت آن جلوگیری کردند. اباذر نوری‌زاد که ساکن لس‌آنجلس و تحصیل‌کرده رشته “تدوین فیلم” در یکی از معتبر‌ترین دانشگاه‌های امریکا در زمینه سینما است، این بار می‌خواهد با کمک گرفتن از مردم، این فیلم را با کیفیت بهتری و در قالب سینمایی بسازد. با وی درباره جزییات طرح این فیلم که نام آن را “محرمانه” گذاشته، هدف از ساخت آن و هم‌چنین نگاهش به محمد نوری‌زاد جدا از رابطه پدر و پسری گفتگو کرده‌ام.

یوحنا نجدی: آقای نوری‌زاد، با تشکر از فرصتی که در اختیارمان قرار دادید. لطفا درباره ویدئویی که اخیرا منتشر کرده‌اید و فیلمی که قصد ساخت آن را دارید برای خوانندگان ما توضیح دهید.

اباذر نوری‌زاد: ببینید؛ من و پدر، یک بار این فیلم را با هم‌دیگر ساختیم و بعد این فیلم دزدیده شد چون نیروهای اطلاعاتی ریختند و همه چیز را بردند. این فیلم، در حقیقت، بازسازی‌‌ همان فیلم قبلی است منتها در این مدت، فیلم‌نامه، من و خود محمد نوری‌زاد خیلی بهتر شده‌ایم و این سه سال برای من فرصتی بوده تا روی این فیلم‌نامه بیشتر کار کنم. بنابراین، فیلم‌نامه تقریبا‌‌ همان فیلم‌نامه قبلی است ولی کمی بهتر شده است. این کار در حقیقت یک کار سینمایی محسوب می‌شود.

شرایطی که نسخه اولیه این فیلم در ایران ساخته شد، من را به نوعی مجبور کرده بود تا از نظر سینمایی، استایل خاصی را مدنظر قرار دهم و فیلم را بر اساس آن بسازم. من در نسخه جدید این فیلم،‌‌ همان شرایط را حفظ خواهم کرد. در این کار، هم خنده هست؛ هم صحنه‌های اکشن و هراس‌انگیز یعنی شامل ژانرهای مختلف سینمایی است اما به هر حال، ژانر اصلی فیلم، دراما است.

یوحنا نجدی: هدف شما از ساخت فیلم “محرمانه” چیست؟

اباذر نوری‌زاد: هدف این است که نوری بر شرایط حقوق بشر در ایران تابیده شود و در این مورد به خصوص، از داستان زندان پدرم، محمد نوری‌زاد استفاده خواهیم کرد.

یوحنا نجدی: شما دانش‌آموخته‌ی سینما هستید. اگر مایل هستید از تحصیلات‌ و سابقه‌ی کاری‌تان در حوزه‌ی سینما برای خوانندگان ما بگویید.

اباذر نوری‌زاد: من فارغ‌التحصیل رشته “تدوین فیلم” از دانشگاه Art Center College of Design هستم. علاوه بر این، من در جشنواره‌های مختلف بین‌المللی از پوکت تایلند تا مکزیک و ایالات متحده هم حضور داشته‌ام. به عنوان مثال، من در سه سال پیاپی، سه کار مختلف در جشنواره کن داشتم. کار اصلی من فیلم‌سازی و تدوین فیلم است. زندگی و عشق من، کار سینما است و الان هم خیلی خوشحالم که این موضوع با یک هدف مقدس و مهم‌تری برای من همراه شده است.

یوحنا نجدی: شما در ویدئویی که منتشر کردید، از مردم تقاضای یاریکردید که در وهله اول، کمک اقتصادی به اذهان متبادر می‌شود. منظور شما دقیقا چه نوع یاریاست؟

اباذر نوری‌زاد: اتفاقا یک بعد مهم قضیه هم همین موردی است که شما گفتید، یعنی جنبه مادی قضیه. اما به دو طریق می‌توان به این پروژه کمک کرد. یک روش از طریق خبررسانی است؛ یعنی خبررسانی به مخاطب ایرانی و خارجی و یا حتی از طریق هم‌خوان کردن این موضوع در شبکه‌های اجتماعی.

راه دوم هم جمع کردن منابع مالی لازم برای این پروژه است. ما در این پروژه، پکیج‌های مختلفی هم ارائه می‌دهیم که در کوچک‌ترین آن‌ها هم یک هدیه‌ای به کسانی که به ما کمک کنند، تقدیم خواهیم کرد. یعنی محبت همراهان ما، بدون پاسخ نخواهد ماند.

حتی اگر کسی ۱۰ یا ۲۰ دلار هم به پروژه ما کمک کند، ما هم در مقابل هدیه ناقابلی خواهیم داد ولی طبیعتا هرچه کمک‌ها بزرگ‌تر باشد، هدیه ما هم بزرگ‌تر خواهد شد. مثلا به کسانی که پکیج‌های بزرگ‌تر ما را خریداری کنند، یکی از نقاشی‌های محمد نوری‌زاد را به عنوان هدیه تقدیم خواهیم کرد.

در این کمک‌ها، “هزار کمک ده دلاری” بهتر از “دو کمک صد دلاری” است و نکته دیگر اینکه ما امکان پرداخت کمک‌ها به صورت نا‌شناس را هم فراهم کرده‌ایم. بنابراین راه‌های مختلفی برای کمک به این پروژه حتی برای کسانی که نمی‌خواهند اسمی از آن‌ها در این فیلم به میان آید، وجود دارد.

یوحنا نجدی: برای من البته هنوز گنگ است که شما در این فیلم دقیقا دنبال چه هستید؟

اباذر نوری‌زاد: ببینید؛ ما می‌خواهیم یک کار “سینمایی” بسازیم؛ کاری که یک بار در ایران ساخته شد اما توسط نیروهای امنیتی حکومت دزدیده شد. ما در حقیقت دنبال بازسازی آن کار قبلی هستیم. اگر این فیلم اهمیت نداشت، حکومت نزدیک به ۴۰ نفر را به طور هم‌زمان برای متوقف کردن ساخت این فیلم به سر صحنه نمی‌فرستاد. در حقیقت، من این را حق خودم می‌دانم که فیلمی که متعلق به من بود و از من دزدیده شده را مجددا با کمک مردم بازسازی کنم و مطمئنا این کار یکی از اتفاق‌های سینمای ایران خواهد شد.

یوحنا نجدی: در تصاویری گزینشی که حکومت ایران از نسخه‌ی دزدیده شده‌ی فیلم شما پخش کرد، خود شما هم حضور دارید و ایفای نقش می‌کنید. الان شما در امریکا هستید و پدرتان در ایران. برای بازسازی این فیلم، این فاصله را چطور برطرف می‌کنید؟ چه فکری برای آن کرده‌اید؟

اباذر نوری‌زاد: ما برای این نقش، هنرپیشه انتخاب خواهیم کرد. حتی شاید یک هنرپیشه خوب امریکایی نقش محمد نوری‌زاد را بازی کند.

Nourizad-Abazar-1

یوحنا نجدی: این فیلم تلاشی برای معرفی محمد نوری‌زاد است و یا فرا‌تر از آن، یک هدف سیاسی و حقوق بشری را دنبال می‌کنید؟

اباذر نوری‌زاد: در حقیقت مجموعه‌ای از همه مواردی است که شما اشاره کردید و به خاطر همین، توضیح دادن این کار، کمی مشکل است. این فیلم دارای بُعد شخصی، سیاسی، حقوق بشری و سینمایی است و علاوه بر این‌ها، یک تاریخچه‌ای هم پشت سر آن قرار دارد یعنی کاری نیست که الان به ذهن من خطور کرده باشد. برای من این مهم است که همه ما در کنار هم باید تلاش کنیم تا شرایط بغرنج حقوق بشری و مدنی ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی را به گوش دنیا برسانیم. این به نظرم، مهم‌ترین بُعد این فیلم است و احساس می‌کنم این کار مقدمه‌ای خواهد شد برای ساخت قصه‌های بسیار بسیار مهم‌تر و بزرگ‌تری که هنوز ساخته نشده‌اند.

یوحنا نجدی: شما در جریان ساخت این فیلم، چقدر تلاش می‌کنید تا بین اباذر نوری‌زاد به عنوان کارگردان این فیلم و هم‌چنین به عنوان فرزند محمد نوری‌زاد، تفکیک قائل شوید؟

اباذر نوری‌زاد: سوال خیلی خوبی پرسیدید؛ من “صداقت” را هر روز از محمد نوری‌زاد یاد می‌گیرم و سعی می‌کنم تا جایی که در توانم است به این صداقت پایبند و مومن باشم. این کار، “داستان عشق” است و برشی از زندگی محمد نوری‌زاد را نشان می‌دهد که شاید کمتر کسی از آن خبر داشته باشد. این برش، چیزی نیست جز “صداقت” و من هم تنها به “صداقت” خواهم پرداخت. این فیلم، “داستان صداقت محمد نوری زاد با خودش” است.

یوحنا نجدی: وقتی اسم محمد نوری‌زاد به میان می‌آید، شاید نخستین موردی که به ذهن مردم می‌رسد، بازگشت وی از حکومت به سمت مردم باشد یعنی اتفاقی که از آن می‌توان به نقطه عطف بزرگی در زندگی آقای نوری‌زاد یاد کرد. شما به عنوان فرزند وی و هم‌چنین کارگردان این فیلم، چگونه به این نفطه عطف و گردش پدر به سوی مردم نگاه می‌کنید؟

اباذر نوری‌زاد: محمد نوری‌زاد برای من هم از‌‌ همان روز شروع می‌شود؛ این اتفاق البته دو سه سال قبل از انتخابات سال ۱۳۸۸ برای وی شروع شده بود یعنی حتی در مسائل خانوادگی هم می‌شد نشانه‌های آن را دید و من چیزهایی می‌شنیدم که شگفت‌زده‌ام می‌کرد. محمد نوری‌زاد به خاطر انقلابی که درون خودش ایجاد کرد، برای من “محمد نوری‌زاد” شد و البته برای بسیاری دیگر نیز به همین ترتیب.

اتفاقا زیبایی داستان هم همین است که پدرم به اوین رفت و پای حرفش ایستاد و هم‌زمان هم مشغول کشف و شهود بود و با خودش می‌گفت: «ای بابا! ما چه فکر می‌کردیم؟ و شرایط چگونه است؟» هم‌زمان با این تحولات هم این انقلاب درونی در او رخ می‌دهد.

نکته مهم این‌که ما در این داستان از زبان محمد نوری‌زاد به بسیاری از مواردی اشاره خواهیم کرد که حداقل از داخل کشور کسی تا به حال جرات بیان آن‌ها را نداشته است و محتوای آن‌ها این است که ما در این سال‌ها به عنوان جمهوری اسلامی، چه حق‌هایی که ضایع نکردیم» و «بلایی که در زندان بر سر محمد نوری‌زاد آمده اصلا در برابر بلایی که بر سر هزاران هزار نفر دیگر آمده، عددی محسوب نمی‌شود. همه این موارد را از زبان خود پدر در فیلم خواهیم شنید.

نظرتان را بنویسید